BAHASA BAKU

  • Variasi bahasa yang dipilih dan diterima oleh masyarakat untuk digunakan dalam suasana rasmi.

BAHASA BASAHAN

  • Bentuk bahasa yang digunakan sebagai bahasa seharian dalam situasi yang tidak formal.

BAHASA KEBANGSAAN

  • Bahasa yang menjadi bahasa utama bagi sesebuah negara yang berdaulat.

BAHASA RASMI

  • Bahasa yang digunakan untuk urusan pentadbiran dan urusan rasmi sesebuah negara. Bahasa rasmi tidak semestinya bahasa kebangsaan dan bahasa kebangsaannya pula tidak semestinya bahasa rasmi.

BAHASA STANDARD

  • Bentuk bahasa yang diterima untuk digunakan dalam situasi rasmi seperti dalam perundangan, pentadbiran, pendidikan dan alat sebaran am. Bahasa standard sama dengan bahasa baku.

BAHASA DIALEK /DAERAH

  • Bentuk bahasa yang dipengaruhi oleh faktor geografi dan sosial. Contoh dialek yang dipengaruhi faktor geografi ialah dialek Kelantan, dialek Johor, dialek Sarawak. Bahasa pasar, bahasa istana pula ditentukan oleh faktor sosial.

BAHASA ASING

  • Bahasa selain bahasa ibunda.

BAHASA IBUNDA

  • Bahasa sendiri yang digunakan sejak kecil.

BAHASA ISYARAT

  • Bahasa yang tidak menggunakan ucapan dan tulisan tetapi menggunakan gerak isyarat anggota badan.

BAHASA KASAR / KESAT

  • Bentuk bahasa yang tidak sopan dan tidak manis digunakan.

BAHASA ROJAK

  • Bentuk bahasa yang bercampur aduk ( sekejap bahasa Melayu, sekejap bahasa Inggeris ).

BAHASA PERSURATAN

  • Bahasa yang digunakan dalam penulisan dan karya kesusasteraan.

BAHASA LISAN

  • Bahasa seperti yang digunakan sewaktu bercakap.
Advertisements